Zelfroosteren klinkt voor velen als muziek in de oren: meer vrijheid, een betere balans en regie over je eigen leven. Toch roept het vaak ook koudwatervrees op. “Wordt het geen chaos?” of “Krijgen de luidste roepers niet altijd hun zin?”. Op basis van onze ervaring in de praktijk ontkrachten we de 5 meest gehoorde mythes over zelfroosteren.
Bij de overstap naar een nieuwe manier van werken zijn twijfels volkomen normaal. Vaak zijn die twijfels echter gebaseerd op een verkeerd beeld van wat zelfroosteren eigenlijk is. Laten we de feiten van de fabels scheiden.
De fabel: Zonder een planner die alles strak dicteert, vallen er gaten in het rooster en komt de dienstverlening in het gedrang.
De feite: Niets is minder waar. Bij zelfroosteren is de bezettingseis (het aantal mensen dat nodig is) altijd leidend. Medewerkers plannen binnen die kaders. Bovendien zorgt de schuiffase ervoor dat het team samen de verantwoordelijkheid neemt om gaten op te vullen. De praktijk (o.a. bij de VVSG) toont aan dat teams vaak creatiever en sneller gaten dichten dan een centrale planner dat kan.
De fabel: De mensen die het hardst roepen of als eerste hun wensen indienen, hebben de beste diensten, terwijl de rest de minder populaire shifts moet draaien.
De feite: Een goed ingericht systeem (zoals met Planpoint) werkt met een objectief puntensysteem. Wie een minder populaire dienst draait, verzamelt punten. Wie aan het eind de meeste punten heeft, krijgt voorrang bij een volgende wens. Zo worden de ‘lusten en de lasten’ eerlijker verdeeld dan in welk traditioneel rooster dan ook.
De fabel: De planner moet nu achter iedereen aanlopen en alle individuele wensen handmatig corrigeren.
De feite: De rol van de planner verandert fundamenteel. De administratieve last (brandjes blussen, ruilingen bijhouden) wordt met 60% tot 80% verminderd omdat het team dit zelf doet. Hierdoor krijgt de planner eindelijk ruimte voor strategisch Workforce Management en capaciteitsplanning op lange termijn.
De fabel: Medewerkers willen gewoon dat hun rooster voor hen gemaakt wordt; ze zitten niet te wachten op extra ‘werk’ zoals zelf plannen.
De feite: De weerstand verdwijnt meestal zodra men de voordelen ervaart. De mogelijkheid om een veto te stellen op de woensdagnamiddag voor de kinderen, of een vrije dag te garanderen voor een hobby, weegt voor 90% van de medewerkers ruimschoots op tegen de kleine tijdsinvestering van het zelf invullen. Het verhoogt het eigenaarschap en de jobtevredenheid enorm.
De fabel: Medewerkers kiezen massaal voor veel nachtdiensten achter elkaar voor de premies, of voor te korte rusttijden om sneller vrij te zijn.
De feite: Een goede spelregelset en software bewaken de Arbeidswet en de zorgplicht van de werkgever. Het systeem blokkeert simpelweg keuzes die ongezond of wettelijk niet toegestaan zijn. Zo bescherm je de medewerker tegen zichzelf, terwijl je binnen de gezonde marges maximale vrijheid biedt.
Merk je dat er binnen jouw organisatie nog koudwatervrees heerst over zelfroosteren? Onze consultants hebben jarenlange ervaring in het begeleiden van deze cultuurverandering en helpen je graag om van mythes naar meetbare resultaten te gaan.
In de traditionele zin is de personeelsplanner de centrale spil die alle puzzelstukjes – taken, diensten en mensen – handmatig…
Bij Déhora geloven we dat een succesvol rooster begint bij een sterk motief. Zelfroosteren is een middel om positieve en…
Zelfroosteren: kans of valkuil? Het principe is eenvoudig: als organisatie bepaal je de kaders en de bezettingseis, medewerkers kiezen vervolgens…